شب ک میخوام بخوابم، (معمولا دیگه زودتر از ۱ نیمه شب نمی خوابم) میگم گوشی رو بزارم ساعت مثلاً یک ربع به هفت زنگ بزنه تا بیدار بشم.
ساعت یک ربع به هفت میشه، گوشیم زنگ می خوره، بدون اینکه هوشیار باشم بلافاصله قطعش میکنم و خواب می مونم.
شب بعد تصمیم می گیرم که هم یک ربع به هفت بزارم هم ساعت ۷٫
فردا گوشی زنگ میخوره ۱ ربع به هفت و باز به طور غیر هوشیار قطعش میکنم و خواب می مونم تا ۷ که میشه دوباره زنگ می خوره و اینبار هوشیار قطعش میکنم و با خودم هی فکر میکنم که خب دیگه الان پاشم دیگه، ساعت ۷ شده و باید آماده شم.
تو همین افکار هستم که یهو مادرم صدام میزنه پاشو دیگه بابا ساعت ۷:۳۰ هست. خواب موندی o_O
بع له، افکار نبوده اونا که، بلکه خواب بوده و من تصورم بر این بوده که دارم فکر می کنم و ساعتم هنوز همان ۷ است، نهایتاً ۷:۰۵ در حالی که خیر ساعت ۷:۳۰ شده است.
این تقریباً داستان هر روز من هست. فقط خوبیش اینکه که گاهی ۱۵ دقیقه کمتر خواب می بینم. شاید راهکاری باشه براش، ولی هنوز پیداش نکردم.
یک راهکار اساسی وجود داره . سعی کن شب ها کمتر با عسل صحبت کنی و زودتر بخوابی . این راه از دیدگاه عسلی عالیه