کوروش نوشت

آداب معرفی - هرگز نباید دو نفری را که با هم آشنا نیستند برای مدت طولانی در کنار یکدیگر تنها گذاشت. باید از قبل آن ها را به هم معرفی کرد. یادمان باشد که همیشه فرد پایین دست را (چه از نظر سنی، چه شغلی و …) به فرد بالادست معرفی می کنند.

منظور از بالادست ها این افراد هستند؛

خانم ها (در مقابل آقایان)

مسن ها (در مقابل جوانان)

رؤسای حکومتی (در مقابله بقیۀ افراد)

حتا اگر پدرتان نیز بسیار قابل معرفی باشد، هرگز اول او را به یک دوست جوان معرفی نکنید بلکه دوست را به پدرتان معرفی کنید.

«بابا، دوستم فلانی را معرفی میکنم.»

نه این که:

«آقای فلانی! پدرم را به شما معرفی میکنم.»

اما اگر بر فرض فلانی سیاه پوست است و پدرتان نیز به تبعیض نژادی معتقد است، از قبل پدرتان را از رنگ پوست او با خبر کنید.

اگر هم بعد پدرتان خواست که دوست تان را عوض کنید، پدرتان را عوض کنید.

اگر دوست تان کشفی کرده بد نیست کشف او را نیز یادآوری کنید.

«آقای فلانی را که کاشف قند شور است به شما معرفی میکنم.»

توجه: اگر آقای فلانی هیچ کشفی نکرده نباید بگویید:

«آقای فلانی را که هیچ کشفی نکرده به شما معرفی می کنم.»

برای معرفی بی نوایی که نام فامیل عجیب و بسیار مشکلی دارد کافی است او را با نام کوچکش معرفی کنید.

با درود فراوان خدمت مهمانان کلبه ی چوبی کوروش. آقا همه ما می دونیم آداب معاشرت چی هست و باید چطور در هر وضعیتی که هستم رفتار کنیم، منم قصد دارم فقط و فقط این موارد را بنویسم و جنبه آموزشی نداره چون همه شما انقدر با ادبید که من چیزی برای گفتن ندارم. فقط قصد دارم بنویسم و شاید بعدها به درد خودم خورد. اول میخوام از آداب زندگی شروع کنم.

آداب زندگی

متشکرم (مرسی) - متشکرم یکی از اولین کلماتی است که در کودکی یاد میگیریم. مشکل این است که در بچگی همیشه باید از همه تشکر کرد. باید مدام بگویید: متشکرم، ممنونم، مرسی خانم، مرسی آقا. بله.باید از همه تشکر کرد تا این که بالاخره یک روز از این که باید از تمام کرۀ زمین و مجوداتش تشکر کنید خسته و بیزار می شوید. آن وقت است که به جای تشکر خواهید گفت: «اَه»

به این می گویند رسیدن به دوران بلوغ!

شاید هم فکر می کنید در بچگی آن قدر تشکر کرده اید که حالا در دوران بلوغ سهمیه ی تشکرتان تمام شده. برای همین است که دیگر زیاد تشکر نمی کنید یا این که برای گفتن «متشکرم» وقت کم می آورید؛ یا شاید عجله دارید و درس و کارو زندگی دیگر حوصله ای برای تان باقی نگذاشته. به هرحال بعد از دوران بلوغ دیگر کم تر تشکر می کنید؛ در حالی که برای ادای کلمه «متشکرم» فقط یک ثانیه وقت احتیاج دارید. یعنی همان اندازه که «اَه» گفتن وقت می گیرد.

تشکر کردن علامت این است که کسی برای شما کاری انجام داده و آن کار در شما اثر خوبی به جا گذاشته است. برای همین باید از نانوا که نان می دهد تشکر کرد. از لبنیاتی که بقیه پول را پس می دهد تشکر کرد. از راننده ی تاکسی که زیاد و اضافه نمی گیرد تشکر کرد. از …

باید از افرادی که جای شان را در اتوبوس به شما می دهند تشکر کرد یا آن هایی که در را برایتان باز می کنند یا به شما کمک می کنند و یا …

حالا روزگاری است که ادای این کلمه شما را محبوب خاص و عام می کند.

آداب تشکر – تشکر کردن هم مانند سایر کارها آدابی دارد.

چگونه باید به یک خارجی بگویید: متشکرم.

به یک عرب= شکراً

به یک آلمانی= دانکه شون

به یک ایتالیایی= گراتزی

به یک فرانسوی= مقسی

به یک انگلیسی= تنکیو

به یک ترک= چُخ ممنون

به یک ناشنوا= کافی است فقط سرتان را خم کنید!

لطفاً - کلمۀ «لطفاً» را به شخصی می گویند که تقاضایی از او کرده باشند، مثلاً ساعت را بپرسند. ناشنی

بگیرند، کبریت بخواهند. ولی اشکال این جا است که همیشه بعد از لطفاً، باید کلمۀ «متشکرم» را هم به کار برد. (که جمعاً می شود دو ثانیه!).

البته این در صورتی است که شخص مقابل تقاضای تان را انجام دهد وگرنه شاید مجبور شوید بدوبی راهی هم نثارش کنید.

آداب پرسیدن ساعت - برای این که جلوی مردم مؤدب جلوه کنیم، باید یاد بگیریم چطور سؤال کنیم.

مثلاً چطور از یک خارجی وقت را بپرسیم.

مستر (یا میسیز) خارجی ساعت چند است؟

مستر (یا میسیز) خارجی ممکن است بگویید ساعت چند است؟

لطفاًَ ساعت را به من بگویید

Please, What time is it

البته فراموش نکنید که در موقع پرسیدن وقت نباید ملیت طرف را به رخش بکشید. مثلاً نگویید آقای فرانسوی ساعت چند است؟

بهترین انتخاب این است که بگویید:

ممکن است لطفاً بگویید ساعت چند است؟

یا میشه لطفاً بگین ساعت چنده؟

توجه: اگر به زبان مادری خویش جواب شما را داد، مسخره اش نکنید!

خواهش می کنم – «خواهش می کنم» را زمانی به کار می برند که طرف بخواهد جواب تشکر شما را بدهد. در این صورت می گویید خواهش می کنم، این که کاری نبود. (در حالی که کاری بوده کارستان). البته وقتی شما غریقی را که تصمیم به خودکشی داشته نجات می دهید (تازه بعد هم می فهمید که سینه پهلو کرده) دیگر نباید بگویید «این که کاری نبود» مخصوصاً نباید بگویید” «در خدمتم» زیرا ممکن است او به امید جواب شما دوباره دست به خودکشی بزند و خود را غرق کند. به هر حال در جواب کسی که از شما تشکر می کند همیشه باید بگویید «خواهش می کنم».

معذرت می خواهم – معذرت را وقتی می خواهند که به طرف مقابل از نظر جسمی و روحی آزار رساند باشید.

چه زمانی باید معذرت خواهی کرد؟ - وقتی از کنار کسی رد می شوید و برای لحظه ای جلوی نور آفتاب را می گیرد و او را در سایه قرار می دهید.

وقتی پای کسی را لگد می کنید. وقتی کسی را هُل می دهید. وقتی اشتباهاً کسی را به قتل می رسانید!

توجه: سربازی که در جنگ دشمن را بکشد، نیابد از خانواده ی او معذرت خواهی کند؛ بلکه اگر تیرش به خطا رفت باید از فرمانده اش عذر بخواهد.

ممکن است مرا ببخشید؟ - وقتی طلب بخشش می کنند که به طرف مقابل آزار و صدمه رسانده باشند در این صورت می گویند:

اگر می خواهید شیک به نظر بیاید بگویید:

«ممکن است مرا ببخشید؟»

از این هم شیک تر:

«از شما خواهش میکنم مرا ببخشید»

(باید هم خواهش کنید زیرا معلوم نیست او شما را ببخشد یا نبخشد!)

وقتی کسی را با اتومبیل زیر می گیرید حتماً باید بگویید:

«خواهش میکنم مرا ببخشید که شما را زیر گرفتم»

نه این که فقط بگویید:

«وای ببخشید»

و اگر هنوز زنده باشد باید در جواب شما بگوید:

«آه، خواهش می کنم. مهم نیست. اختیار دارید»

حالا باز هم ادامه دارد…