تو شور و شوق جام جهانی من خیلی دوست دارم آمریکا هم بتونه بالا بیاد. چون کشورش و مردمش رو دوست دارم. اما من نیامدم این پست رو بزنم تا از آمریکا و کشورش تعریف کنم. بلکه موضوع نکته ای دیگری هست که در ذهنم بود و گفتم برای شما هم نقل کنم.
تیم آمریکا اولین بازی خودش رو که در جام جهانی شروع کرد همانطور که دیدیم با انگلیس بود. خیلی دوست داشتم بازی رو آمریکا ببره ولی پیش خودم فکر میکردم که بعیده این اتفاق بیفته. تا این که آمریکا گل مساوی رو زد و برای من خیلی جالب بود. اما موضوع فقط اینجا نیست.
در حین بازی آمریکا و انگلیس با خودم گفتم اگر بخوام بازی آمریکا و بازیشون در جام جهانی رو مثل یک داستان در یک فیلم هالیوودی در نظر بگیرم پس لابد بازی بعد هم اولش رو بد بازی میکنه بعد ناگهان نیمه دوم در دقایق آخر جبران می کنه، درست عین فیلم های هالیوودی که ببیننده رو تا آخرین لحظه ملتحب و نگران میزارن که وای الان چی میشه و فلان و بعد در آخر فیلم و یا آخر بازی ناگهان تیم جبران میکنه و پایان خوش برای فیلم رغم میخوره.
تا این که بازی بعدی آمریکا، این کشور دو گل عقب افتاد تو نیمه اول، برای خیلی ها باورش سخت بود که بتونه دو گل رو جبران کنه؛ من با خودم گفتم اگز بخواد مثلِ فیلم هاشون باشه این دو گل رو جبران میکنه تازه ی گل سوم هم تو دقیقه ۹۰ مثلن میزنه، درست عین فیلم هاشون که تیم ورشی در هر ورزشی حالا باشه، در آخرین ثانیه بازی جبران میکنه و پایان فیلم خوش تمام میشه. بازی ادامه پیدا کرد و در عین ناباوری ۲ گل رو جبران و حتی گل سوم رو زد، اما جالب اینجاست که دیگه بازی بیشتر از اونی که تصورش رو میکردم شبیه فیلم هاشون شد، یعنی داور گل سوم رو قبول نکرد، اونم گل کاملا سالم تا همه چیز به بازی پایانی ختم بشه. یعنی دقیقا همه چیز افتاد برای بازی آخر مرحله اول.
در بازی پایانی هم همانطور که می دانیم کشور انگلیس تونسته بود تیم مقابلش رو ببره و اگر آمریکا بازی خودش رو نمی برد نمی تونست به مرحله بعد بره، در اینجا دقیقا باز حس یک فیلم سینمایی تو سرم بود که ببینده ها مثلا دارن فیلم رو میبینن و خدا خدا میکنن که آمریکا ی گل بزنه. و دیدیم که دقیقا مانند فیلم های سینمایی و هیجانات آخر فیلم آمریکا در دقیقه ۹۰ گل برتری رو میزنه و در اون لحظه من فقط بازی رو مثل یک فیلم سینمایی میدیدم با موزیک متنش که ببینده رو در آخرین لحظه ی فیلم خوشحال کرد و پایان خوش برای فیلم رغم خورد.
حالا به نظر شما آیا این فیلم ادامه داره… یعنی آخر این فیلم سینمایی قراره خوش باشه؟ فیلم سینماییِ جام جهانی با آمریکا که این کشور توش اگر نگیم قهرمان، به ۱ چهارم خواهد رفت یا خیر؟
فکر میکنم کمتر فوتبالی در ایران باشد که با برنامه ۹۰ با تهیه کنندگی عادل فردوسی پور، یکی از موفق ترین گزارش گران فوتبال و مجریان ورزشی تاریخ تلویزیون ایران را نشناسد.
این برنامه با هدف بررسی فوتبال ایران تهیه شده که تا به امسال بسیار خوب عمل کرده و مخطابان بسیار زیادی به خصوص در نسل جوان جامعه دارد که به طور حتم یکی از دلایل این محبوبیت برنامه، مجری آن، عادل فردوسی پور است. شخصی که به سادگی، بی ریا بودن معروف هست و معمولاً هرچی بخواد بگه رو میگه و از هیچ چیز حراسان نیست.
دیشب برنامه ۹۰ با دعوت از ریسس فدراسیون فوتبال ،علی کفاشیان، روند کار فدراسیون فوتبال رو مورد بررسی قرار داد. که من در اینجا نقل قول خواهم کرد اما قبل آن، حضور علی دایی به صورت تلفنی بود که باعث اتفاقات جالبی در این برنامه شد.
علی دایی در حالی که تاکید میکرد حبیب کاشانی از او خواسته در مورد اتفاقات اخیر فدراسیون فوتبال اظهار نظر نکند دوبار روی خط ارتباطی برنامه نود آمد و در هر دو نوبت علی کفاشیان و برخی مسئولان فدراسیون فوتبال را متهم به دروغگویی در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی کرد.
برنامه دوشنبه شب نود با طرح این سوال کوتاه که عملکرد فدراسیون فوتبال در تیم های مختلف ملی از بین گزینه های “خوب، متوسط و ضعیف” را چگونه ارزیابی می کنید آغاز شد و در همان دقایق ابتدایی مشخص بود که با توجه به اتفاقاتی که طی روزهای گذشته پیرامون فدراسیون فوتبال رخ داده است، گزینه “ضعیف” بیشترین آرا را به خود اختصاص خواهد کرد.
درصد رای دهندگان به گزینه سوم (ضعیف) در حالی رو به افزایشی چشمگیر بود که غلامحسین پیروانی سرمربی مستعفی تیم فوتبال امید نیز به عنوان نخستین مهمان این برنامه درحال صحبت علیه فدراسیون فوتبال و کارشکنی های صورت گرفته در مورد تیم فوتبال امید بود.
پس از وی نیز بیژن ذوالفقارنسب و جلال چراغپور در نگاهی کارشناسی به اتفاقات و مشکلات فوتبال به برخی ضعف های موجود در این رشته پرطرفدار و فدراسیون فوتبال اشاره کردند که صحبت های این دو مربی و کارشناس فوتبال نیز توانست بر افزایش میزان رای دهندگان به گزینه ضعیف تاثیر مستقیم بگذارد.
اما جذابترین بخش برنامه دوشنبه شب نود به حضور علی کفاشیان برمی گشت که طی روزهای گذشته سیبل انتقادات رسانه های ورزشی بود. عادل فردوسی پور که سوژه روز ورزش ایران را برای گفتگوی ویژه برنامه اش انتخاب کرده بود در همان ابتدا به شوخی از کفاشیان خواست ظرفیت انتقادپذیری اش را بالا ببرد تا تصاویری از جمع بندی اتفاقات فوتبال با دید انتقادی پخش شود.
این تصاویر که با اظهار نظرهای متناقض علی کفاشیان و مهدی تاج در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی نیز تکمیل شده بود به خوبی وضعیت چندماه اخیر فدراسیون فوتبال را نشان داد و عمق بهم ریختگی این رشته پرطرفدار را به نمایش گذاشت.
در ادامه، برنامه به سمتی رفت که ماجرای انتخاب علی دایی به عنوان سرمربی تیم ملی و موضوع برکناری او پس از شکست برابر عربستان و البته بدهی که فدراسیون فوتبال به وی دارد به میان کشیده شد.
توضیحات علی کفاشیان که همچنان اعتقاد داشت انتخاب علی دایی با مشورت برخی افراد خارج از فدراسیون بوده اما برکناری اش تصمیم اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال بوده است، باعث شد علی دایی – که فردوسی پور قبل از این اعلام کرده بود در یک برنامه حضوری نظرات وی را جویا خواهیم شد – روی خط بیاید و مسائلی را مطرح کند که بیشتر از همه نقش محمد علی آبادی رئیس پیشین سازمان تربیت بدنی و رئیس فعلی کمیته ملی المپیک در انتخاب سرمربی تیم ملی را پررنگ می کرد.
علی دایی که اعتقاد داشت علی کفاشیان واقعیت ماجرای انتخاب و برکناری اش ازتیم ملی فوتبال را صحیح و با صداقت بیان نمی کند، در ابتدا رئیس فدراسیون را به دروغگویی متهم کرد و سپس به شرح ماجرا پرداخت و تاکید کرد که محمد علی آبادی او را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کرده است نه فدراسیون فوتبال!
دایی توضیح داد که پس از مذاکره ای که بین او و محمد علی آبادی صورت گرفته است، رئیس پیشین سازمان تربیت بدنی قول داده از طریق رایزنی هایی که می کند می تواند نظر مثبت مسئولان باشگاه سایپا برای حضور علی دایی در تیم ملی را بگیرد.
سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال کشورمان با بیان اینکه علی آبادی قصد داشته همان روز حکمش را اعلام کند تاکید کرد برکناری اش از تیم ملی بعد از باخت به عربستان هم خارج از اختیارات فدراسیون فوتبال و هیئت رئیسه این فدراسیون بوده است.
این درحالی بود که علی کفاشیان تاکید داشت هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال صبح روز بعد از دیدار با عربستان تشکیل جلسه داده و تصمیم به برکناری علی دایی گرفته است، اما دایی با طرح این پرسش که ” چطور تصمیمی که صبح گرفته شده است، ساعت ۵ بعدازظهر خبرش اعلام شده” علی کفاشیان را متهم به دروغگویی کرد.
علی دایی که در بخش نخست تماس تلفنی اش با برنامه نود از توضیحات کفاشیان قانع نشده بود پس از آنکه رئیس فدراسیون فوتبال توضیحاتی را در این مورد ارائه کرد مجددا روی خط آمد و این بار با بیان اینکه ” از آقای کاشانی عذرخواهی می کنم که برخلاف قولی که به ایشان دادم مجبور به حرف زدن شدم” این بار تندتر از قبل با کفاشیان گفتگو کرد.
دایی همچنان برمواضع قبلی اش تاکید داشت که نه حضورش در تیم ملی و نه برکناری اش از سرمربیگری تیم ملی در اختیار فدراسیون فوتبال نبوده است و عوامل دیگری در این بین نقش داشته اند. او تاکید کرد که اضافه کردن متمم به قراردادش با فدراسیون فوتبال نیز کاری اشتباه از سوی مسئولان این فدراسیون است که حاضر به پذیرش آن نیست.
دایی در ادامه مطرح کردن پرسش های بی پاسخش از علی کفاشیان گفت که شما شب بازی با عربستان در هتل تیم ملی بودید و به من گفتید که می مانم و از من حمایت می کنید چطور شد تا فردا صبح نظرتان عوض شد و در نشست هیئت رئیسه هم با برکناری من موافقت کردید؟ مگر تصمیم خودتان نبود؟ این موافقت شما نشان می دهد که دیگران قبلا تصمیم گرفته بودند و شما با آن موافقت کردید.
جدال لفظی رئیس فدراسیون فوتبال و سرمربی پیشین تیم ملی که حاضر نبودند حرف های یکدیگر را بپذیرند و بر صداقت یکدیگر شبه وارد می کردند در شرایطی تا پایان مکالمه ادامه داشت که سوال نظرسنجی برنامه نود نشان می داد ۸۷ درصد مردم به عملکرد ضعیف تیم های ملی رای دادند، ۹ درصد به متوسط و ۴ درصد به خوب. و این بهترین معیاری بود که فردوسی پور برای سنجیدن عملکرد فدراسیون فوتبال به کنایه خطاب به علی کفاشیان گفت.
البته برنامه جنجالی نود که اکثر سوژه هایش را از اتفاقات اخیر فوتبال کشور و خبرهای خبرگزاری ها گرفته بود، به این موضوع ختم نشد و بحث تبانی تیم های دسته سومی ، اتفاقات حاشیه ای لیگ های مختلف و ماجرای تماس مشکوک با بازیکنان راه اهن را هم در دل خود جای داده بود.
دیشب دیدار ال کلاسیکو بین بارسلونا و رئال مادرید برگزار شد.
بازی بسیار زیبا و با آهنگ تند و مناسبی پیش می رفت. تغریباً لحظه ای نبود که هواداران این دو تیم با خیال آسوده بازی رو نگاه کنند و بازی سراسر از هیجان بود.
نکته ی قابل توجه در این بازی رویارویی دو بازیکن بزرگ جهان، مسی و رونالدو بود. دو بازیکنی که هر دو تیم حساب ویژه ای رو اون ها باز کرده بودند. کرکری های زیادی بین هواداران دو تیم انجام می شد که هر یک مدئی بودند که بازیکن آنها در این دیدار بهتر خواهد بود و تیم حریف رو شگفت زده خواهد کرد.
مسی بازیکن بارسلونا که فصل بسیار خوبی رو پشت سر گذاشته و می زاره و از آن سو که رونالدو بازیکن رئال، که او هم روزهای آماده ای را سپری میکند.
اما دیشب برگ برنده برای مسی بود، بازیکن آرام، با چهره معصومانه که بازی کرد و فقط بازی کرد، بازیکنی که اگر توپ زیر پایش باشد تیم حریف رو به وحشت می اندازد. دیشب مسی با بازی محشر خودش باعث شد که بارسلونا یک گل جلو بیفتد و در نهایت پیروز میدان باشد.
از آنسو رونالدو که به نظر من بازیکن بسیار مغرور و حساسی هست نتوانست انتظارات را برآورده کند و به جز نیمه اول در چند صحنه حرف دیگری برای گفتن نداشت و چند صحنه ای را هم روبه دروازه بارسا به راحتی از دست داد و معلوم بود دچار استرس بسیار زیادی هست چرا که رقیب او مسی توانسته بود هم گل بزند و هم اینکه بازی بسیار زیبایی از خود به نمایش بگذارد و همین مورد باعث تضعیف روحیه رونالدو شده بود.
در یک کلام، کریس رونالدو زیر سایه لیونل مسی محو شد.